Noadat Jan woeëd geboare

bloos heë sjtub va de ON ee

deë ummer op de wesj neerkoam

boave Heële noe oehtee

En de koel die bleef mer gruie

mer Heële dat woar sjlauw! 

Neëver Jan koam inne nuie,

Lank Lies woeëd Jan zieng vrouw

 

Refrein:

Weë kint ze noch, kint dier ze noch die twieë van de ON ee

Ze rikde hoeëg bis in de lóch

en stjonge neëve-ee

Ze zunt waal voet, mer toch neet ech ze leëve in os wiejer

en zunt d’r óch mit karnaval,

joa elk joar, kieër op kieër

Kom zing en dans noe mit ós mit, vuur Lies en Lange Jan

Kom zing en dans noe allenui, zoeë lang es dat ut kan

 

De koel die woeëd gesjloate

en alles wórp me plat

Die twieë die móste blieve sjtoa

dat houw’ver geer gehad

Mer ut Lies woeëd opgebloaze 

Óp ‘ne sjoeëne zoeëmerdaag

Kaboem, kabam en voet woar Lies

mit inne groeëte sjlaag

 

D’r Jan góng Lieske hingernoa

hat doabei vraak genoame

en is wie jiekerinne kós zieë 

verkieëd terèch gekoame

ze weëde nog ge-ieërd bis hüj

en blieve ieëwieg leëve

Wat bei die twieë alling ontbrook:

ze hant zich noeëts ee muulke kenne geëve

 

Refrein +

Kom zing en dans noe allenui, zoeë lang es dat ut kan

Kom zing en dans noe allenui, vuur Lies .. en .. Lange .. Jan